به نام خالق زیبایی ها

 علم کوه- گرده آلمانها

 

پنج شنبه 30 مرداد:

حرکت به علم چال

جمعه 31 مرداد:

برنامه صعود دیواره علم کوه از مسیر فرانسویها که به علت بارش روز قبل که از ظهر شروع می شد و تا عصر ادامه داشت، برنامه دیواره کنسل شد و در علم چال به استراحت پرداختیم تا ببینیم وضعیت به چه صورت خواهد شد. لازم به ذکر است که این بارشها هر روز ظهر شروع می شد و تا عصر ادامه داشت و چهره منطقه را دگرگون می کرد.

هم چنین در این روز، استاد عزیزمان آقای رسول نقوی به همراه پسرشان ( آقای ذاکر نقوی ) و نوه عزیزشان ( آقای محمد رضا نقوی ) توانستند گرده آلمانها را در ساعت 13:30 صعود کنند.

شنبه 1 شهریور:

صعود گرده آلمانها و برگشت به علم چال و کلاردشت

شروع صعود از علم چال: 6:45

انتهای گرده: 11 و تا ساعت 12 استراحت بر روی قله

علم چال: 13:50 و استراحت تا ساعت 16 و حرکت به ونداربن که به علت بارش باران و تگرگ مجبور به نیم ساعت توقف در پناهگاه سرچال شدیم.

ونداربن: 19:35 عصر

نفرات: عامر ازوجی- مهدی فرید افشار


 پی نوشت:

از بچه های همدان ( آقایان احسان جباری، مهدی اصلانی و مسعود نظری)  توانستند مسیر همدانیها در دیواره علم کوه تا طاقچه قمقمه به طور کامل ترمیم کنند که بسیار ارزشمند و قابل تقدیر است.


برچسب‌ها: گرده آلمان ها
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط عامر ازوجی در جمعه هفتم شهریور 1393 و ساعت 12:7 |
حادثه در علم کوه

یازده نفر از کوه نوردان میانه به سرپرستی آقای منظوری روز چهارشنبه پنجم شهریور ماه به قصد صعود علم کوه از مسیر سیاه سنگ وارد منطقه می شوند. حوالی ساعت 5 بعدازظهر بعداز کنگلک پایین (مسیر پناهگاه سرچال) آقای زین العابدین مشایخی بر اثر عارضه قلبی جان به جان آفرین تسلیم نمود. طی تماس تلفنی کوه نوردان با پناهگاه کلاردشت، بلافاصله آقایان رسول نقوی، علی فرضی و شیرزاد ربیع پور به سمت منطقه رهسپار شدند و با وجود تاریکی هوا به همت والای این عزیزان ساعت 2 بامداد پیکر بی جان شادروان مشایخی تحویل سردخانه بیمارستان کلاردشت شد. روحش شاد و یادش گرامی

+ نوشته شده توسط مهرزاد فرضی در جمعه هفتم شهریور 1393 و ساعت 8:53 |

فاتحه‌ای که قرار است درمرتع مازیچال کلاردشت خوانده شود !

منبع کلارنا

http://kelarna.com/index.php/2013-08-04-13-33-31/2675-2014-08-13-02-54

 

 گزارش «ایران» از جاده‌سازی و برق‌رسانی در جنگل بکر " مازیچال "

کاش این بهشت، گمشده می‌ماند

زینب مرادیان

اگر هرساله مسافر این بهشتی باشید که روزگاری نام « گمشده » را برآن نهاده بودند و امروز دیگر پیدا شده ! خواهید دید صحنه‌ای که تا پارسال مملو از مرتعی سبز و درختان درهم تنیده بود، امسال آهن و آجر، سنگ وسیمان است که در مقابل چشمهایتان خودنمایی می‌کند. «کلاردشت»، دشتی بر فراز و دامنه کوه‌ها که طبیعت بعضاً بکر و آب و هوای بی‌مثالش در 170 کیلومتری تهران در استان مازندران قرار دارد، چنان  می‌درخشد که گویی بهشت در همین نزدیکی است، چراکه در گرمای بالای 40 درجه تیرومرداد ماه تهران، درست درنقطه‌ای که دیگر نفست به شماره می‌افتد، باید در نقطه‌ای دیگر، گرمایی را برای تحمل خنکای بیش از حد هوا، که گاه تبدیل به سرما می‌شود برپا کنی! بله شاید تعجب کنید، اما این واقعیت کلاردشت است و شاید به همین دلیل‌های بسیار است که چشم‌های سودجویان و طمع کاران به آن همیشه دوخته شده است.

زمین خواری در کلاردشت و روستاها و مراتع اطراف آن،

دیگر ماجرای تازه و شگرفی نیست که بخواهد تعجب یا بعضاً واکنش مسئولی را درپی داشته باشد! این امر به پدیده‌ای رایج در این منطقه تبدیل شده است، تا جایی که «فرماندارکلاردشت» که تازه یک سال از تأسیس شهرستانش می‌گذرد، در نمازعید فطر، پرده از ماجرای غم انگیزی برمی دارد! «ما قصد داریم برای ایستگاه هواشناسی شهرستان، زمینی را تهیه کنیم اما منابع طبیعی اعلام کرده که زمینی در اطراف شهرستان برای این منظور وجود ندارد! حتی زمین برای ساخت بوستان در کلاردشت و روستاهای اطراف هم پیدا نمی‌شود!»
از بلوط تا ابر 
تلخند ماجرا شاید اینجا باشد که تنها خیابان اصلی کلاردشت بلوار امام‌خمینی(ره) که از قضا ورودی شهرهم است و نگاه اول هر مسافر و توریست خارجی را به خود جلب می‌کند، هنوز از نعمت یک آسفالت معمولی هم برخوردار نیست! چرا که 3 سال است برای عملیات گازرسانی که هنوز هم ادامه دارد، خیابان آسفالته تبدیل به یک جاده خاکی شده است! و این قصه تنها مختص به خیابان اصلی این شهر نمی‌شود و هنوز در کوچه پس کوچه‌های محله و روستاهای «نشاط»، «اجابیت»، «مجل»، «رودبارک»، «ازوج»، «مکا»،  «گرگ پس» و حتی خود راه رسیدن به جنگل مازیچال یعنی روستای «طویدره»، این خاک، سنگ و کلوخ است که حرف اول را می‌زند و با هر بارانی، بارانی از گل و لای است، که امان از قدم‌های مردم محلی و ماشین‌هایشان می‌برد!
 " مازیچال " منطقه‌ای است در 17 کیلومتری کلاردشت که از جنگل‌های متراکم بلوطی آغاز می‌شود و به میان ابرها و بسی بالاتر از ابرها ختم می‌شود! صحنه‌ای که نگاه هر بینایی را محسور می‌کند و تا اواخر شهریورماه سکونتگاه ییلاقی روستاییان و دامداران منطقه است. در مازیچال این فرصت را دارید که در نبود آب لوله کشی، برق و حتی آنتن تلفن همراه، یک زندگی بسیار متفاوت از زندگی شهر را تجربه کنید.
حال در این میان دایه‌های مهربانتر از مادر پایشان را گذارده‌اند بر بیخ گردن بکرترین جنگل خزری منطقه، داد وامصیبتا سر داده‌اند و می‌خواهند وسط جنگل‌هایی که شاید به وجود آمدنشان قرن‌های متمادی زمین شناسی طول بکشد، جاده درست کنند، برق بکشند و... . و در این میان تنها چیزی که مهم نیست، این است که چند اصله درخت، قربانی خواهد شد! و دلیلشان هم آن است که منطقه گردشگری نیاز به امکانات رفاهی و زیربنایی دارد!
«طرح جاده‌سازی و برق رسانی» به منطقه «مازیچال» که در آخرین تقسیمات کشوری متعلق به عباس آباد (با فاصله 50 کیلومتری) است و به لحاظ منطقه‌ای چسبیده به کلاردشت (با فاصله 17 کیلومتری) است! طرحی است که به تأکید کارشناسان و جمعی از مسئولان، سبب از بین رفتن هکتارها جنگل بکر در منطقه می‌شود و به همین جهت اعتراض مردم محلی، متولیان وکارشناسان منابع طبیعی را در پی داشته است. براساس این طرح مقرر شده در مراتع «مازیچال»، روستایی ایجاد شود و در پی آن امکانات زیربنایی نظیر برق و جاده آسفالته نیز ساخته شود.


فاتحه‌ای که قرار است خوانده شود !


«محمد معصومی» فرماندار کلاردشت با اشاره به حفظ جنگل و منابع ملی در این خصوص می‌گوید: «جاده جنگلی منتهی به مراتع مازیچال در دل جنگل، رگ حیاتی کلاردشت است، این برای ما قابل قبول نیست که سه هکتار مستثنیات روستا اعلام شود و عده‌ای به فکر انتقال امکانات و زیرساخت به آن منطقه باشند. »
وی در گفت‌و‌گو با مهر در ادامه خاطرنشان می‌کند: «اگر امکاناتی چون برق، آسفالت ومصالح ساختمانی به منطقه بکر و جنگلی مازیچال وارد شود باید فاتحه صدها هکتار از مناطق جنگلی و مرتع خوانده شود، ضمن اینکه در خصوص همین سه هکتار هم که تبدیل به ساخت وساز شده است شبهه‌هایی وجود دارد!»
فرماندار کلاردشت با اشاره به طرح روستا‌سازی درمراتع «مازیچال» تأکید می‌کند: «هیچ طرح و ایده‌ای که بتواند با هدف سودجویی به مراتع وجنگل‌های مسیر آسیب برساند قابل قبول نیست، از نظر ما و مردم منطقه کلاردشت، «مازیچال» باید به عنوان یک منطقه حفاظت شده و پارک طبیعی باقی بماند.»


مرتع مازیچال قابلیت ساخت روستا را ندارد


«فرشاد جعفری»، رئیس شورای شهرستان کلاردشت نیز با اشاره به مستندات موجود در دادگاه و منابع طبیعی کلاردشت می‌گوید: «جمعی برای کشاندن سودجویان به دل جنگل مازیچال، طرحی را مبنی بر جاده‌سازی و برق‌رسانی به مازیچال آغاز کرده‌اند که اگر چنین اتفاقی بیفتد متأسفانه هزاران هکتار ازعرصه‌های جنگلی و مراتع مورد تجاوز قرار خواهد گرفت که قابل جبران نخواهد بود.»
وی با اشاره به مستندات قانونی موجود در این خصوص تأکید می‌کند: «برابر اسناد معتبری که در منابع طبیعی و دادگاه داریم، مرتع مازیچال متعلق به کلاردشت است و نه تنها قابلیت روستا برای ساخت وساز را ندارد، بلکه به عنوان مرتع باقی خواهد ماند.»


شورای شهر اجازه نمی‌دهد


«علی دراسرایی» رئیس شورای اسلامی شهرکلاردشت هم با اشاره به محوریت مازیچال به عنوان پارک طبیعت گردی می‌گوید: «مازیچال یکی ازمراتع زیبا در دل جنگل و در ارتفاع بالای 2800 متری قرار دارد که از دهها سال پیش در اختیار تعدادی از دامداران کلاردشتی و شهرستان تنکابن و عباس آباد قرار گرفته و این مرتع، زمانی مرتع باقی می‌ماند که امکانات ساخت وساز وارد آن نشود.»
وی نیز براین نکته تأکید می‌کند که شورای اسلامی شهر، درکنار خواسته مردم برای حفظ جنگل و مرتع مازیچال، اجازه نمی‌دهد امکانات ساخت و ساز و برق به این منطقه بکر جنگلی برود.


طومار کلاردشتی‌ها به استاندار


چندی پیش نیز مردم کلاردشت با تهیه طوماری که با عنوان «آقای استاندار، در مقابل تخریب منابع ملی وجنگلی مازیچال سکوت نکنید!» خطاب به استاندار مازندران نوشته شده بود، مصرانه خواستار آن بودند تا عالی‌ترین مقام دولت در استان برایشان کاری کند.
در بخش‌هایی از این طومار آمده است: «آنچه که امروز بیش از هرچیز موجب رنجش خاطر می‌شود، اقدامات و تحرکاتی است که اگر بازداشته نشوند   بی‌شک تخریب جنگل مازیچال (به عنوان گونه‌ای بی‌نظیر از جنگل‌های بکر خزری) و همچنین مراتع بالادست آن(به عنوان منبعی ارزشمند از گیاهان کمیاب دارویی) را در پی خواهد داشت.»
اما گویا گوش موافقان جاده‌سازی و برق رسانی، چندان بدهکار حرف وحدیث‌های مخالفان و مردم نبوده است! چرا که در هفته گذشته در کمال آزادی و بدون هیچ مزاحم و مانعی، استارت ماشین‌های راه‌سازی خود را زده‌اند و ابتدای مسیر جنگل تا دوراهی دهکده مازیچال را تیغ انداخته و صاف کرده‌اند، تا حدی که به گفته خبرنگاران محلی در بعضی نقاط، زیر پای درختان خالی و سست شده است! نکته قابل تأمل هم آن است که حتی شن‌ریزی این بخش از جاده را هم انجام داده‌اند!
حال دراین میان سؤالی که پیش می‌آید این است ؛ واکنش مسئولان مربوطه در این خصوص چه بوده است؟


جاده تازه اول کار است !


نماینده مردم نوشهر، چالوس و کلاردشت در مجلس که خود از طرفداران حفظ و حراست از محیط‌زیست و میراث طبیعی کشور می‌باشد و اخیراً نیز گفته است که باید درختان و جنگل‌های کشور از طریق ثبت جهانی شناسنامه‌دار شوند، در واکنش به این اقدام می‌گوید: <من شدیداً مخالف جاده‌سازی و برق‌رسانی به مازیچال هستم و نباید این اتفاق بیفتد.>
قاسم احمدی لاشکی در گفت‌وگو با " ایران " خاطرنشان می‌کند: <تنها بحث جاده‌سازی و برق‌رسانی که مطرح نیست، جاده اول کار است! بعد از آن باید شاهد تخریب جنگل و طبیعت باشیم، چرا که ویلاسازی‌ها آغاز خواهد شد!>
وی با اشاره به اینکه مازیچال در حوزه استحفاظی کلاردشت نیست می‌گوید: <این منطقه متأسفانه در سال1381 در تقسیمات کشوری از کلاردشت گرفته و به عباس‌آباد داده شد و مجدداً در سال88 در تقسیمات کشوری به شهرستان تنکابن داده شد. با وجود آنکه قطعه‌ای جداناشدنی از شهر کلاردشت است و در حال حاضر زیر نظر عباس‌آباد قرار دارد.>
قاسمی معتقد است، متأسفانه آنجایی که باید بحث‌های زیست‌محیطی را رعایت کنیم، با هزار دلیل و اگر و اما رعایت نمی‌کنیم و آنجایی که نیازی وجود ندارد، با هزار دلیل توجیه می‌آوریم. وی به آسفالت کردن جاده‌ای (ماشلک نوشهر به سمت کجور) که وجود دارد اشاره می‌کند و می‌افزاید: <این جاده‌ای است که وزیر کلنگ آن را زده است ولی سازمان محیط زیست می‌گوید که به‌دلیل مباحث زیست‌محیطی و حیات وحشی که در اطراف آن است، این امکان وجود ندارد. در صورتی که اگر تردد بیشتر شود دیگر شکارچیان غیرقانونی، امنیتی برای شکار کردن ندارند. اما از سوی دیگر برای روستایی که اصلاً وجود خارجی ندارد و تنها دامپروران، گاو و گوسفندان خود را برای چرا به آنجا می‌برند، می‌خواهند جاده آسفالته بزنند و سازمان محیط زیست نیز هیچ عکس‌العملی‌‌نشان نمی‌دهد!>
نماینده مردم نوشهر، چالوس و کلاردشت در پاسخ به این سؤال که شما تا به حال چه اقدامی در این خصوص انجام داده‌اید، تصریح می‌کند؟ صحبت‌های لازم را با مسئولان مربوطه انجام داده‌ایم، منتهی چون به لحاظ قانونی«مازیچال» درحوزه استحفاظی کلاردشت نیست، ورود مستقیم به بحث سخت است.
قاسمی در پایان اظهار امیدواری می‌کند که هر چه زودتر منطقه مازیچال به کلاردشت که جایگاه اصلی آن است، برگردد.


جاده‌سازی و برق‌رسانی انجام خواهد شد


اما در آن سو، نماینده مردم تنکابن، رامسر و عباس‌آباد نظر متفاوتی دارد و با جاده‌سازی و برق‌رسانی به «مازیچال» کاملاً موافق است.
شمس‌الله شریعت‌نژاد، در گفت‌وگو با «ایران» تأکید می‌کند: <ییلاق مازیچال سالهاست که محل سکونت تابستانه مردم است. در حال حاضر بالای 200 خانوار در روستای مازیچال اقامت دارند که ما باید برای اقامت و سکونت مردم امکانات رفاهی را فراهم کنیم اتفاقی که در اکثر مناطق کشور می‌افتد. من نمی‌دانم چرا این طرح در مازیچال این همه حاشیه به‌وجود آورده است.>
وی در پاسخ به این سؤال که در صورت ساخت جاده آیا درختی قطع نخواهد شد، خاطرنشان می‌کند: <هیچ درختی قطع نخواهد شد. شاید تنها 10 عدد درخت در مسیر قطع شود. در آنجا روستا وجود دارد و نیازی به ایجاد روستا نیست، چرا که شورای روستا نیز دارد و در دستور کار طرح هم، ایجاد گذرگاه و برق‌رسانی آمده است، حتی ما جاده‌ای که وجود دارد را نمی‌خواهیم آسفالت کنیم بلکه تنها می‌خواهیم گذرگاه‌هایی را ایجاد کنیم تا زمانی که ماشینی از روبه‌رو می‌آید، ماشین دیگر بتواند کنار برود ، همچنین در برخی از طول راه، شیب‌های تندی وجود دارد که آن‌ها را نیز قرار است برطرف کنیم.>
نماینده مردم تنکابن، رامسر و عباس‌آباد در پاسخ به این سؤال که پس جاده‌سازی و برق‌رسانی به مازیچال انجام می‌شود؟ با قاطعیت می‌گوید بله، و می‌افزاید: <اعتبارش نیز تأمین شده است برق‌رسانی به روستاهای 10 خانواری انجام می‌شود. حال اگر ما به مردم امکانات بدهیم، ایرادی دارد؟! ما خودمان جنگلبان بوده‌ایم و دلمان برای منابع طبیعی بیش از هرکس دیگری می‌سوزد، این‌که بخواهیم مباحث حاشیه‌ای را اصل قرار دهیم، کار پسندیده‌ای نیست!>
شریعت‌نژاد در واکنش به طومار مردم کلاردشت که خطاب به استاندار مازندران نوشته شده بود نیز می‌گوید: <مردم کلاردشت برای زمین‌های خودشان نگران باشند که تمام آن‌ها را در ارتفاعات تبدیل به ویلا کرده‌اند.>


هر کار عمرانی بالاخره یکسری خسارت هم دارد !


عضو شورای 3 نفره روستای "مازیچال "می‌گوید که این طبیعت هر کار عمرانی است که تعدادی درخت هم در خلال کار قطع شوند، این همه درخت در قسمت شمالی کشور برای کارهای عمرانی و غیرعمرانی قطع شده است، حالاچند درخت هم از درختان جنگل مازیچال قطع شود، چه اشکالی دارد؟!
محمدمهدی شجاع شفیعی در گفت‌وگو با «ایران» می‌افزاید: <همین جاده عباس‌آباد- کلاردشت نیز زمانی تنها یک جنگل بکر بود که در حدود 30 سال پیش، جاده‌سازی در آن انجام گرفت، حالا چند درخت هم قطع شد، اما در عوض یک راه استاندارد دارد و سهل‌الوصول ساخته شد. بالاخره هر کار عمرانی یکسری خسارت هم دارد!>
وی در پاسخ به این‌که گفته می‌شود، با جاده‌سازی و برق‌رسانی به «مازیچال»، راه زمین‌خواران و ویلاسازان به آن منطقه باز می‌شود و آنجا نیز همچون هزاران جای دیگر شمال کشور، قربانی سودجویان خواهد شد تصریح می‌کند: <نمی‌توانیم با عینک بدبینی، قصاص قبل از جنایت کنیم! منطقه «مازیچال» در ردیف  50 مناطق گردشگری مازندران است. حال یک منطقه گردشگری راه، آب و برق نمی‌خواهد؟ سطل زباله و خدمات رفاهی نمی‌خواهد؟ حال این بماند که «مازیچال» با آمارگیری که در سال 90 انجام شد یک روستا با حدود 105 الی 106 خانوار! و 16 پارچه آبادی است، که اینها نیز برای زندگی نیاز به آب و برق جاده دارند !>
شجاع شفیعی در پاسخ به این سؤال که با توجه به اینکه «مازیچال» یک منطقه ییلاقی است، آیا در تمام طول سال این جمعیت ساکن است، می‌گوید: <نیمی از این جمعیت ساکن همیشگی هستند و بقیه به خاطر نبود آب و برق و راه، روستا را ترک می‌کنند.>
عضو شورای روستای مازیچال یک پیشنهاد دارد : <برای آنکه بتوانیم این منطقه را از خطر زمین‌خواران و ویلاسازان حفظ کنیم، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و سازمان محیط زیست باید با حضور در منطقه، اینجا را ضابطه‌مند کنند و با تقسیم‌بندی که بین روستا و منابع طبیعی موجود در آن انجام می‌دهند، از این میراث طبیعی حفاظت کنند.>
شجاع شفیعی نیز در پایان تصریح می‌کند: <کار جاده‌سازی و برق‌رسانی در مازیچال آغاز شده است!>

 

 

 

+ نوشته شده توسط مهرزاد فرضی در چهارشنبه بیست و دوم مرداد 1393 و ساعت 14:48 |

منبع خبر: سایت فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی

گزارش تصویری مرمت پناهگاه «سرچال»

به گزارش کارگروه پناهگاه‌های فدراسیون؛ پناهگاه سرچال در مسیر شمالی منطقه علم کوه و تخت سلیمان واقع شده است و برای همه ی کسانی که از مسیر شمالی وارد منطقه می شوند نقشی بسیار حیاتی بخصوص در فصل سرما، ایفا می کند. با توجه به صدماتی...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مهرزاد فرضی در سه شنبه بیست و یکم مرداد 1393 و ساعت 14:7 |
 

منبع خبر: سایت فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی

 

MSFI.IR


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مهرزاد فرضی در شنبه یازدهم مرداد 1393 و ساعت 11:35 |
به نام خالق زیبایی ها

دیواره علم کوه- کروکی مسیر 48 لهستانیها

 این روزها خیلی از دیواره نوردان در صدد برنامه ریزی برای صعود دیواره علم کوه می باشند، فصل صعود شروع شده و خیلی ها برای تعطیلات هفته بعد برنامه ریزی کرده اند تا نتایج تمرینات و تجربیات خود را بر روی این دیواره زیبا به مرحله اجرا بگذارند.

قبلا کروکی از مسیرهای هاری روست، فرانسویها و 52 لهستان تهیه کرده بودم  و در اختیار دوستان عزیز قرار داده بودم. یکی از مسیرهای زیبای دیواره علم کوه که می توان صعودی پاک بر روی آن انجام داد مسیر 48 لهستان می باشد که خیلی ها دوست دارند بر روی این مسیر تلاش کرده و آن را صعود کنند و با توجه به اولین صعود زمستانه موفق این مسیر در زمستان 92، انگیزه ها را برای صعود این مسیر در بین سنگنوردان افزایش یافته است.

دیواره علم کوه- مسیر 48


پی نوشت:

1- عکسهایی که کروکی مسیر بر روی آنها کشیده شده توسط دوست عزیز، فرشاد میجوجی در اختیارم قرار داده شده است که جای تشکر دارد.

2- کارگاه هایی که در کروکی مشاهده می کنید مطابق مسیری می باشد که خودم در سال گذشته صعود کردم و در بعضی از طول ها که متراژ کم می باشد قابلیت صعود دو طول با هم را دارد.


برچسب‌ها: دیواره علم کوه
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط عامر ازوجی در پنجشنبه دوم مرداد 1393 و ساعت 13:54 |

"به نام خدای کوهستان"

به قلم: خانم شیرین لطیفی 

گزارش صعود به قله سن بُران: اشترانکوه

قله اشترانکوه

ارتفاع: 4150 متر

مکان:  لرستان /ایران

رشته کوه:زاگرس

معرفی رشته کوه های استان لرستان:

استان زیبا ،سرسبز و تاریخی لرستان در جنوب غربی ایران و در میان قلل برافراشته ی زاگرس میانی واقع شده است. دار ای دو رشته کوه مهم می باشد:

1-رشته کوه گرین: رشته کوه گرین یا گری بخشی از مرتفع ترین کوه های زاگرس است که به خط مستقیم از بیستون تا کارون ،یعنی از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده و اشترانکوه دنباله این کوه است.طول سراسری آن نزدیک به 180 کیلومتر است. رشته کوه گرین در شهرستان بروجرد واقع است.

2- رشته کوه اُشتُرانکوه: رشته کوهی به طول تقریبی 50 کیلومتر در شرق استان لرستان قرار دارد و یکی از بلندترین رشته کوه های زاگرس است. اشترانکوه از غرب به شهرستان دورود، از شمال به شهرستان اَزنا و از شرق و جنوب به شهرستان الیگودرز محدود می شود. بلندترین قله این رشته کوه به نام سن بران 4150 متر بلندا دارد. این رشته کوه سرچشمه یکی از شاخه های رود دِز به نام ماربره است که در دوره کوهزایی جدید ایجاد شده است . این کوه از جمله کوه های جوان می باشد که در حدود 30 میلیون سال پیش ایجاد شده است.

قله های بلند و پربرف، دره های ژرف و طولانی ،رودهای دائمی، پوشش گیاهی و جانوری بسیار متنوع و روستاهای کوهپایه ای از جمله ویژگی های اشترانکوه می باشد که به سبب بلندی در شعاع 100 کیلومتر به خوبی پیداست. گفته می شود نام آن به سبب وجود قله های 8 گانه که هر کدام بلندتر از 4000 متر می باشد و مانند کاروانی از شتر به ردیف قرار گرفته ، به شترکوه یا اشترانکوه معروف گشته است.

قله های مهم آن از شمال باختری به جنوب خاوری این هاست: چال میشان، گل گل، گل گهر، سن بران، کوله لایو، میرزایی، فیا لسون،لگه،سراب شاه تخت، سوزنی مهرجمال، پیاره دره تخت، پیاره کمندان، ازنادر و کوله جنو.

در ارتفاعات اشترانکوه دره هایی یخچالی وجود دارد که در اصطلاح محلی به آن ها چال می گویند. از جمله این چال ها می توان از چال میشان، چال بران، چال فیالسون ، چال شاه تخت، چال پیارو و چال همایون نام برد.

رودهای کوچک بسیاری از این قله ها سرچشمه می گیرند که ماربره،گهر رود، دره دایی و دره دزدان از آن جمله اند.دریاچه گهردر یکی از دامنه های جنوب باختری اشترانکوه و در دره گهر رود قرار دارد.

v     دریاچه گَهَر به عنوان یکی از دریاچه های بکر و زیبای آب شیرین ایران در میان رشته کوه های زاگرس و در دامنه اشترانکوه واقع شده .این دریاچه از ذوب برف های اشترانکوه و انباشت آن در پشت سد که از ریزش کوه پدید آمده، تشکیل شده است. دریاچه گهر که دارای لقب نگین اُشتُرانکوه است از زیباترین دریاچه های کوهستانی ایران است که در 45 کیلومتری جنوب شرقی شهر دورود واقع شده است و همچون نگینی در مرکز منطقه حفاظت شده اشترانکوه در ارتفاع 2350 متری از سطح دریای آزاد قرار گرفته است.

دامنه های اشترانکوه از دیرباز محل استقرار برخی طوایف بوده است؛ چنانکه در حد ود سال 500 قمری، خاندان فضلویه که از کردهای شام شمرده می شدند، پس از مهاجرت از آنجا و عبور از میافارقین و آذربایجان، در دامنه های شمالی سکونت گزیدند. آنان بعدها به اتابکان لرستان شهرت یافتند. مراتع دامنه های اشترانکوه مورد استفاده عشایر این ناحیه است.اشترانکوه و به ویژه دریاچه گهر دارای جاذبه های طبیعی بسیاری است.

حیات وحش:

این رشته کوه در حدود سال سال 1340 از لحاظ گونه های جانوری و گیاهی جزء مناطق حفاظت شده قرار گرفت و در سال 1348 جزء محیط زیست جهانی قرار گرفت. از گونه های جانوری آن می توان به خرس قهوه ای، روباه، کفتار، گراز، گرگ خاکستری،بزکوهی، قوچ، گربه وحشی، سنجاب درختی، مارقیطانی و کبک دری و از پرند گان می توان به عقاب، کبک ،جغد،اردک و شاهین اشاره نمود، که همگی تحت حفاظت محیط زیست می باشند.

در اشترانکوه پسته کوهی به فراوانی یافت می شود و پوشش گیاهی متنوع آن اعم از گون و استِپ ها در شیب ملایم بعضی نقاط و گل های طبیعی و خودرو، محل مناسبی برای جانوران ساکن در اشترانکوه است که در آن زاد و ولد کرده و از آنان تغذیه می کنند.

اشترانکوه پذیرای کوهنوردان و گردشگران و زمین شناسانی از اقصی نقاط کشور و خارج از کشور بوده که برای تفریح و ورزش و پژوهش علمی مراجعه نموده اند.

در برخی از نقاط اشترانکوه سنگواره هایی یافته اند که در میان آن ها سنگواره هایی از جانوران مانند صدف و ماهی وجود دارد. روستاهای بسیاری در کوهپایه اشترانکوه وجود دارند که از آن ها می توان به دره تخت، سیوله، کمندان و طیان که همگی از توابع شهرستان ازنا هستند، اشاره نمود. روستای دره تخت به دهکده گردشگری تبدیل شده است.

 

همراهان این سفر و برنامه صعود از گروه کوهنوردی کالاهو- کلاردشت

خانم ها: گلچهره همتی، میهن شیرازی، شیرین لطیفی و آقایان: رسول نقوی، ذاکر نقوی، محمدرضا نقوی، فرج اله دارابی، شهداد دارابی، فرشاد دارابی، حسن محمدی، عیسی ازوجی، ضیاء الدین ایل نژاد، مهرعلی بهنامی، شفیع روحی، ابوالفضل سلطانی، مفید مددپور، قنبر دادویی، میثم سام دلیری و نقی پسند معصومی.

آقایان رضا ایاز، اردوان ایاز( پسر ایشان) و امیر چرخکار(دوست ایشان) از دوستان بروجردی ما می باشند که در برنامه صعود ما را همراهی کرده و در تمام مدتی که ما در بروجرد بودیم وقت گرانقدر خود را برای گروه ما گذاشتند و از برای هماهنگ کردن محل اسکان و گردشگری ما در شهرستان بروجرد زحمات بسیاری را متحمل شدند که جا دارد در همین جا تشکر بسیار ویژه ای از ایشان، پسرشان آقا اردوان و خانواده محترمشان بنماییم.

لازم به توضیح می باشد که آقای رضا ایاز از پیشکسوتان کوهنوردی ایران و از دوستان بسیار قدیمی و محترم آقای رسول نقوی و حاج علیدوست فرضی می باشند.

راهنما و سرپرست برنامه: جناب آقای رضا ایاز

رانندگان گرامی که در طول سفر با ما همراه بودند  :آقایان مازیار و مصطفی شهردمی

اشترانکوه


برچسب‌ها: اشترانکوه
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مهرزاد فرضی در پنجشنبه دوازدهم تیر 1393 و ساعت 20:36 |

به یاد آن جنگل سبز ...

به قلم: عباس جعفری

به یاد آن جنگل سبز ... به قلم: عباث

عشق دیدار دوباره «تخت ‏سلیمان» خستگی را از خاطر می ‏بَرَد و ذهن در تکان تکان جاده خیس، جنگل سبز را مرور می ‏کند. دیدار دوباره «سردابه رود»* و خنکای دوغ گوسفندسرای «سنگ ‏سرک» و پرواز ناگهانی کبک‏ ها از پشت تیغه ‏های «پسندکوه» همه و همه تو را از خستگی شهر تا بستر مه آلود کلاردشت می‏ کشاند. فرار از این حیات خاکستری به سوی رؤیای سبز خیال. اما وقتی می‏ رسی که بولدوزر جاده را تا قلب جنگل شخم زده است، تا دل دره ‏های «کلجاران» و بعد هجوم جیپ‏ ها که لوله ‏های تفنگ از پنجره ‏هایشان بیرون است و شلیک، شلیک، و باز هم شلیک است که سینه سکوت لمیده برکوه را می ‏درد. «تخت‏ سلیمان» دیگر دامن امن وحوش نیست. دیگر «زاویه ‏ی» تنهایی و خلوت کوه ‏مردان نیست. دیگر کلاردشت «بهشت گمشده» نیست. کلاردشت گنج گمشده ‏ای است که به یمن تیغه ‏ی تیز لودر و نعره ‏ی باروت پیدا شده است. حالا دیگر کلاردشت یک معدن مخروبه است.

***

«سردابه رود» خاموش و یخ‏زده، بی‏ هیچ تلاشی، آرام بر بستر سردش جریان داشت، بی پرواز پرنده ‏ای و بی عبور، پروانه ‏ای. جنگل زیر لحاف سپید زمستان آرمیده و دودی سفید از کومه‏ ای دور دست بر پهنه آسمان خط انداخته بود و امتداد نگاه را هیچ چیز جز برف پر نمی‏ کرد، برف و برف و برف ... و سکوت. انگار نه انگار که در تابستان طوفانی از پروانه ‏ها و حشرات و زنبورها در میان غوغای کبک‏ های دری که از عطر گیاهان مست می‏ پریدند، اینجا را به بازار مکاره ‏ای تبدیل می‏ کرد. غلغل «چشمه امیر» که سرچشمه ‏اش گویی از زمهریر بود و زلال عمقش پر از سنگریزه، و نور خورشید که بر سنگ ریزه ‏های عمقش می‏ تابید، انعکاسش اعماق تاریک جنگل را نور باران می‏ کرد و در گوشه و کنار رود، مردابک ‏هایی با علف ‏های تازه و گل ‏های وحشی رنگارنگ و پایین ‏ترها جنگل و چنان انبوه که سر زدن آفتاب را از لابه لای درختانش نمی ‏توان دید.

تابستان ‏ها با سر زدن آفتاب، گل ‏های «انار خرس» با دریایی از شبنم به خورشید می‏ خندیدند، آنچنان که گمان می‏ بردی دامنی نور بر عرصه گل شناور است؛ اما غرش جنگل و خش خش نیزار اکنون در حلقوم سرد زمستان یخ زده است و سرمای لمیده بر جنگل، خون را در رگ و ریشه درختان منجمد کرده است.

***

مرال آهسته خودش را به کنار رود کاشند. عطش و گرسنگی بر او چیره شده بود. سنگینی بچه در شکمش، سرعت او را کند می ‏کرد. آهسته آهسته خود را به آب رساند و پوزه برف آلودش را در آب نشاند و پس از لحظه‏ ای، سربلند کرد و به راه افتاد. زیر سنگی، بوته‏ ای خشک بجا مانده از غارت پاییز، به چشمش خورد. هُرم نفسش برف ‏های دور علف خشکیده را آب کرد. برف زیاد امسال گله ‏ی درهم پاشیده را از آن بالاها به این پایین کشانده بود. این پایین خطر بیخ گوششان بود و از همه بدتر صدای اره برقی که شب و روز در کار بریدن درختان جنگل بود، مثل یک سمفونی زجرآور آزارش می‏ داد و او نمی ‏دانست این چه عطش سیری ناپذیری بود که با قطع این همه درختان فرو نمی ‏نشست، درختانی که پناهش بودند و او را از خشم شکارچیان بی ‏رحم پنهان می ‏داشتند.

غرق در افکار غمبار خویش، نرم نرمک به راه افتاد. سوز سردی از بالای «کُرماکوه»**سرازیر شده بود و اندکی بعد پشم ‏های دور پوزه ‏اش را یخی بلور پوشاند. سرش را پایین انداخت و برف را بو کرد. بوی علف پلاسیده به همراه بوی مشکوکی به مشامش خورد. سوراخ‏های بینی‏اش فراختر شد و با هیجانی آمیخته با شک و ترس هوا را بو کرد. آری، بوی مرگ بود. بوی آدم بود. بوی آدمی که تفنگ داشت.

... شکارچی، آرام و بیصدا گلنگدن را کشید و دستش را بالا آورد و ... گلوله ای ترکید ...

هان آمد آن حریف که می ‏خواستم، چه خوب

زد شعله برق و شرق خروشید و تیر جست.

نشنیده و شنیده گوزن این صدا که تیر،

از شانه ‏اش فرو شد و در پهلویش نشست.

شرم شفق پرید ز رخساره سپهر

هولی سیاه یافت بر آفاق چیرگی

شب می ‏خزید پیشتر و باز پیشتر

جنگل می ارمید در ابهام و تیرگی***


 

(*) نام رودخانه ‏ای که از زیر یخچال ‏های علم‏ کوه بیرون می‏ آید.

(**) نام یکی از قلل منطقه تخت ‏سلیمان.

(***) از منظومه شکار «اخوان ثالث».

منبع: مجله شکار و طبیعت شماره 24 (اسفند1372) صفحه‏ ی 12

+ نوشته شده توسط مهرزاد فرضی در دوشنبه نوزدهم خرداد 1393 و ساعت 17:35 |

به نام خدا

کرماکوه

جمعه 16 خرداد

همنوردان:

خانم ها رویا صلاحی نژاد، مهرناز فرضی، میهن شیرازی، شیرین لطیفی آقایان محمد غفاری، قنبر دادوئی، مهرعلی بهنامی، فرشاد دارابی، شهداد دارابی، سعید صداقت، نقی پسندمعصومی، مصطفی صداقت، ذاکر نقوی، مهرزاد فرضی 

کلاردشت

مسیر قله کرماکوه


برچسب‌ها: کرماکوه
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مهرزاد فرضی در شنبه هفدهم خرداد 1393 و ساعت 18:36 |

به نام خدا

پسنده کوه

جمعه 9 خرداد 93

همنوردان این برنامه

خانم ها رویا صلاحی نژاد، شیرین لطیفی، شیما حسن مقدم، میهن شیرازی، گلچهره همتی، مهرناز فرضی آقایان رسول نقوی، علی محمد ساریخانی خرمی، مصطفی حاتمی، ابراهیم حاتمی، شهداد دارابی، علی غفاری، قنبر دادوئی، سیدبهرام میرچراغی، سیدضیاء اسعدی، سعید صداقت، مصطفی صداقت، عامر ازوجی، مهران فرضی، اسلام جوادی، مهرزاد فرضی

کلاردشت

کلاردشت


برچسب‌ها: پسنده کوه
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مهرزاد فرضی در سه شنبه سیزدهم خرداد 1393 و ساعت 11:11 |

به نام خدا

جمعه دوم خرداد

صعود قله های شاه علمدار، کل کت و پیمایش دامنه ی قله های تورک و گورت

همنوردان برنامه:

خانم ها رویا صلاحی نژاد، میهن شیرازی، گلچهره همتی، کبری جمالی، شیرین لطیفی آقایان سیدجواد اسعدی، حافظ دارابی، فرشاد دارابی، شهداد دارابی، فائض دارابی، علی فرضی، ذاکر نقوی، سیدبهرام میرچراغی، سیدضیاء اسعدی، نقی پسندمعصومی، عباس ازوجی، سعید صداقت، مصطفی صداقت، اسلام جوادی، ضیاء الدین ایل نژاد، مهرعلی بهنامی، علی غفاری، قنبر دادوئی، مهرزاد فرضی

کلاردشت

کلاردشت


برچسب‌ها: قله شاه علمدار
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مهرزاد فرضی در شنبه سوم خرداد 1393 و ساعت 21:32 |
به نام خدا

جمعه 26 اردیبهشت 93

دره سایدیم - قله خشلی - دره پلت کله

همنوردان این برنامه خانم ها میهن شیرازی، گلچهره همتی، آفاق علیجانی، کبری جمالی، اختر علیجانی آقایان علی فرضی، شفیع روحی، فرج اله دارابی، نقی پسندمعصومی، مصطفی حاتمی، جمشید بیگلریان، علی غفاری، شهداد دارابی، فرشاد دارابی، ضیاءالدین ایل نژاد، ذاکر نقوی، مهرعلی بهنامی، مهرزاد فرضی

کلاردشت


برچسب‌ها: خشلی
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مهرزاد فرضی در شنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1393 و ساعت 12:52 |